สาวๆ
ในเมืองเหมือนจะได้เรียนรู้มาตั้งแต่ต้น
ว่าจะเปิดประตูด้วยรอยยิ้มได้อย่างไร
ชายแก่รวยล้น และหล่อนก็คงไม่ต้องกังวล
หล่อนจะลุกขึ้นแต่งตัว และก็จากไป ใช้ชีวิตในแบบของหล่อน
(เกมส์โอเวอร์แล้ว!?)
ในค่ำคืนที่ดึกสงัด บ้านใหญ่หลังเดิมก็เริ่มจะอ้างว้าง
ฉันคิดว่าทุกๆ สถานที่พักพิง ล้วนแล้วแต่มีคุณค่าในตัวของมันเอง
และมันก็ทำให้หล่อนหัวใจสลาย เมื่อได้คิดว่า หัวใจของหล่อนนั้น
ได้ถูกมอบให้กับชายคนหนึ่ง ที่ในมือเย็นเยือกราวกับน้ำแข็ง
ดังนั้น, หล่อนจึงบอกกับเขาว่า
หล่อนจำเป็นต้องจากไปในใกล้จะพลบค่ำ
เพื่อที่จะปลอบประโลมเพื่อนเก่าคนหนึ่ง ที่กำลังรู้สึกเศร้า
แต่ทว่า เขารู้ดีว่าหล่อนจะไปที่ไหน ในขณะที่หล่อนจะจากไป
หล่อนกำลังมุ่งไปสู่ด้านที่หลอกลวงของสังคมเมือง
เธอไม่สามารถหลบซ่อนดวงตาที่โกหกของเธอหรอก
และรอยยิ้มของเธอก็หลอกลวงมาตลอด
ฉันคิดว่า แม้ตอนนี้เธอจะสำนึกแล้วว่า...
มันไม่มีทาง ที่เธอจะซ่อนเร้นดวงตาที่หลอกลวงนั้น
อีกมุมหนึ่งของเมือง หนุ่มน้อยกำลังขอคอยใครสักคน
ด้วยดวงตาที่แรงกล้า ด้วยความฝันที่ไม่มีใครสามารถฉวยเอาจากเขาไปได้
หล่อนขับรถไปเรื่อยๆ โดยคาดหวัง
เพระาเขาจะทำให้หล่อนรู้สึกได้ในแบบที่หล่อนเคยรู้สึกมาก่อน
หล่อนรีบเร่งไปสู่อ้อมกอดของเขาคนนั้น, ทั้งสองโถมเข้าหากัน
(กอดรัดฟัดเหวี่ยง)
หล่อนกระซิบกับเขาว่า... นี่มันเป็นเพียงความรู้สึกชั่วครู่เท่านั้นเอง
(อย่าคิดมากหนุ่มน้อย)
หล่อนสบานว่า ไม่นานหนักจากนี้ หล่อนจะกลับมา...
กลับมาเพื่ออยู่กับเขาตลอดไป (ก็แค่คำหวานจากผู้ ญ )
แล้วหล่อนก็ดึกร่างของหล่อนออกจากตัวเขา และก็จากเขาไปด้วยรอยยิ้ม (สบายตัวแล้วจิ)
เธอไม่สามารถหลบซ่อนดวงตาที่โกหกของเธอหรอก
และรอยยิ้มของเธอก็หลอกลวงมาตลอด
ฉันคิดว่า แม้ตอนนี้เธอจะสำนึกแล้วว่า...
มันไม่มีทาง ที่เธอจะซ่อนเร้นดวงตาที่หลอกลวงนั้น
(สำนึกได้จิงหรือป่าวยังสงสัย)
หล่อนลุกขึ้น และก็หาอะไรหนักๆ มาดื่ม
แล้วมองออกไปสู่ดวงดาวบนท้องฟ้า
อีกค่ำคืนหนึ่ง, ที่มันจะเป็นค่ำคืนที่ยาวนาน
หล่อนวาดฝัน แล้วก็ปาดน้ำตาที่ไหลรินออกมา
หล่อนสงสัยว่า ทำไมมันถึงได้บ้าบอได้ขนาดนี้
หล่อนคิดถึงเรื่องราวกับเด็กหนุ่มที่เคยได้รู้จักกันในโรงเรียน
หล่อนเหนื่อยแล้ว หรือว่าหล่อนแค่รู้สึกว่ามันน่าเบื่อ
หล่อนจากมาไกลมาก, หล่อนรู้สึกเหมือนกับเป็นคนโง่
โอ, หล่อนคงจะรู้แน่ๆ ว่า จะจัดการกับสิ่งต่างๆ นั้นได้อย่างไร
หล่อนจัดการมันได้อย่างยอดเยี่ยม, และระมัดระวังมาก
มันไม่ตลก อย่างไร ชีวิตใหม่ของหล่อนไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้
หล่อนยังคงเป็นหญิงสาวคนเดิมอย่างที่เคยเป็นมาตลอด
เธอไม่สามารถหลบซ่อนดวงตาที่โกหกของเธอหรอก
และรอยยิ้มของเธอก็หลอกลวงมาตลอด
ฉันคิดว่า แม้ตอนนี้เธอจะสำนึกแล้วว่า...
มันไม่มีทาง ที่เธอจะซ่อนเร้นดวงตาที่หลอกลวงนั้น
ไม่มีทางหรอก ที่เธอจะซ่อนเร้นดวงตาที่หลอกลวงนั้น
ที่รัก, ไม่มีทาง ที่เธอจะซ่อนเร้นดวงตาที่หลอกลวงนั้น (ฉันรู้ทันเธอแล้ว)
* อืมมม ผู้ ญ
(someone) ไว้ใจยาก! ครับพี่น้อง acousticthai
เพลงนี้ถูกเสนอชื่อรางวัล Grammy 2 สาขา Record of the year
และ Best Pop Vocal Performance by a Duo, Group or Chorus
ในปี 1975 - (เพลงนี้แต่งในเชิงเสียดสีผู้ ญ แน่ๆ ครับ)
by Mr. Jim
since 4/08/2006
|