จำได้ว่า ตั้งแต่สมัยยังเด็กเริ่มจำความได้ (ซึ่งตอนนั้นก็อายุไม่กี่ขวบเอง ซึ่งดิฉันเกิดก็ปลายยุค 70 แล้ว) คุณแม่ของดิฉันเอง ก็เปิดเพลงฝรั่งกรอกหูแล้ว แต่คุณแม่ดิฉันก็มักร้องตาม แต่ก็ได้แต่ท่อนฮุคเท่านั้นแหละ เพราะแกหน่ะเรียนน้อย จำไม่ได้ว่าจบชั้นอะไร
ภาษาแกก็ไม่รู้ รู้ก็แต่ว่าเพลงไพเราะ และฝังใจแก ตั้งแต่สมัยแกยังเป็นสาวอยู่บางกอกโน่น (ตอนนั้นครอบครัวย้ายไปตั้งรกรากบ้านนอกแล้วแหละ) เอานะเข้าเรื่องแล้วนะ ดิฉันโตขึ้นมาหน่อย แกก็ยังฟังแต่เพลงนั้น ๆ อยู่ จนดิฉันถามว่ามันเพลงอะไรมั่ง แกก็บอกว่าไม่รู้ บริท บริท แฟร์ ไอ้เราก็คิดว่ามันเพลงไร บริท ๆ แฟร์ แต่แกก็ยังมีเพลงฮุคของแกอีกเพลงก็คือ 500 Miles (Peter, Paul and Mary) แกก็ร้องได้แต่ไอ้ท่อน 500 Miles ของแกนั้นแหละ คิดย้อนกลับก็ขำ ๆ อีกอย่างในยุคนั้นก็มีเพลงอีกหลายเพลงที่แกเปิดให้ฟัง สมัยนั้นยังเป็นเทปเก่า ๆ คงไม่มีลิขสิทธิ์ไรให้ปวดหัวหรอกนะ,
จนกระทั่งโตมาหน่อย มีโอกาสไปเที่ยวตามผับก็ยังได้ยินนักร้อง ร้องเพลงพวก Folk Song บ้าง ซึ่งเป็นเพลงเก่าๆ แล้วสมัยนั้น Pub
ไหนไม่ร้องเพลง Take Me Home Country Road เนี่ย ก็เชยระเบิดเลย ก็เลยนึกย้อนกลับหลังไปว่า บทเพลงพวกนี้เราโตมากับมันนี่หว่า แล้วความหมายก็ดี เพลงก็ไพเราะจับใจ (ตอนนั้นดิฉัน มีความรู้เรื่องภาษาอังกฤษ ก็แค่งูๆปลา ๆ แหละ) จนกระทั่งเข้าเมืองกรุงก็เดินเข้าร้านเทปบ่อยๆ หาเทปฟัง ถามเค้ามั่ง เพิ่งจะถึงบางอ้อ... ไอ้บริท ๆ แฟร์สมัยคุณแม่ดิฉันร้องเนีย มันชื่อว่า Scarborough Fair ของ Simon & Garfunkel จนเริ่มชอบ/สนใจ บทเพลงเก่า ๆ ตั้งแต่ตอนนั้น

เลยหาฟังเพลงยุคนั้นมาเรื่อย ๆ ก็เลยลองฟัง John Denver โหยพระแม่เจ้า!? บอกได้คำเดียวว่าชอบมากเลย ก็เพิ่งจะรู้ว่าบทเพลงที่ฟัง ๆ
ในผับบ่อยๆ ก็ของ John Denver เนี่ยแหละ แล้วช่วงที่เรียนมหาลัยก็ออกเดินทางท่องเที่ยวบ่อย ๆ ต้องเพลงนี้เลยสวยงามมากเวลาออก
ไปต่างจังหวัดสถานที่ธรรมชาติๆ (Sunshine On My Shoulders) แล้วก็มีอีกหลาย ๆ เพลงที่ฟังแล้วไม่เคยเบื่อเลย ฟังแล้วนึกถึงฤดูร้อนที่บ้านนอกฟังแล้วรู้สึกอบอุ่นดี อีกอย่างที่น่าทึ่ง แล้วก็อึ้ง ที่ได้ฟังฝรั่ง (John Denver) ร้องเพลงจีน ก็คือบทเพลง In A Far Away Land คิดว่าทำได้ไง นับถือจริง ๆ ก็เลยหามาฟังตลอด ทั้งซื้อเองแล้วก็ปล้นเค้ามาบ้าง (แต่ส่วนมากชอบปล้น)  
จริงๆ แล้วเพลงเก่า ๆ เนี่ยความหมายดี แล้วส่วนมากมักจะมาจากประสบการณ์ของนักร้องเองที่แต่งขึ้นมาเอง ไม่เหมือนปัจจุบันฟังแล้วฉาบฉวยอย่างไงไม่รู้ ซึ่งตอนนี้ก็เพิ่งจะเข้าใจมากขึ้น ก็เพราะได้อ่านเรื่องราวของนักร้องจาก website acousticthai เนียแหละ ก็ต้องขอบคุณจริง ๆ ที่มีเว็บไซด์นี้ขึ้นมา ทำให้รู้ไรอีกเยอะเลย ขอบคุณมั่ก ๆ เพลงสามารถนำผู้คนให้เป็นหนึ่งเดียว สามารถให้ประสบการณ์ในความรู้สึกที่เหมือนกัน ไม่ว่าผู้คนจากที่ใดในโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นเชื้อชาติใด ภาษาใด ไม่ว่าอายุจะเท่าไหร่ แต่ก็สามารถมีใจที่เหมือนกัน มันคือความอัศจรรย์ของดนตรีนั่นเองแล้วเจอกันใน web-board ทุกๆ วันจันทน์ของสัปดาห์ ผ่านความหมายดีๆ ของบทเพลงต่างๆ ในแนว Acoustic, Folk, Folk Rock และในแนวที่ใกล้เคียงกัน เพื่อให้หลายๆ ท่านที่มีความสนใจ ความหมายของบทเพลงยุค Seventy (1970) ได้ซึมซับความหมายของบทเพลงนั้นๆ


Ms. Hong Kong
ชมภาพประทับใจ Ms. Hong Kong & babe |คลิก|

|back|