ประวัติ และผลงานเพลง:  The Eagles (ตอนจบ)

 

Hotel California ผลงานอัลบั้มอันสุดยอดและฮิตตลอดกาล!

ผลงานอัลบัม "Hotel California" หากจะดูในลึกๆ ถึงการทำงาน จะเห็นได้ว่า ทั้ง Don และ Glenn ทำงานเป็นหลักใหญ่ และเพลงที่ได้รับการตอบรับ และประสบความสำเร็จ ก็จะมาจากการทำงานของ Don และ Glenn เช่นบทเพลง New kind in town, Life in the fast lane, Wasted time, The last Resort และแน่นอนว่า Hotel California บทเพลงที่เป็นสัญญาลักษณ์ของ The Eagles ตั้งแต่วันที่ออกอัลบัม กระทั่งถึงวันนี้ สัญญาลักษณ์ของ The Eagles ก็ยังคงเป็นบทเพลง Hotel California ไม่เคยเปลี่ยนแปลง Joe Walsh เริ่มรู้สึกว่า เขาเป็นสมาชิกของ The Eagles อย่างเต็มตัว บางท่อน และบางเพลงเขาเป็นคนลงมือคิดและทำ หลายๆ คนต่างให้การยอมรับในตัวเขา พวกเขาได้เล่นเพลง Rock ชั้นดีอย่าง Life in the fast lane ซึ่ง Joe Walsh ได้แสดงมือการ Solo guitar ได้อย่างยอดเยี่ยมไร้ ที่ติใดๆ หรือแม้แต่ Hotel California ที่เป็นเพลงชั้นดีของอัลบัมนี้ Joe และ Felder ก็ประสานกันได้อย่างลงตัว, Guitar Solo ท่อนขึ้นและท่อนจบ กลายเป็นบทเรียน และแบบฝึกของมือกีต้าร์รุ่นหลังๆ เพลงในอัลบัม : - Life in the fast lane ...บอกเรื่องราวของการใช้ชีวิตแบบเต็มที่ ฟังแล้วเหมือนคนที่ใช้ชีวิตอย่างขาดสติ เพลงบอก/โยงไปถึงเรื่องราวของยา (โคเคน) และคู่รักหนุ่มสาวที่เกี่ยวพันไปด้วย SEX มันเริ่มต้นด้วยความสวยงามในการใช้ชีวิตแบบนี้ แต่ท้ายที่สุด การใช้ชีวิตแบบ Life in the fast lane ก็เสื่อมถอยทีละน้อย Joe เป็นคนที่คิดลิกก์ท่อนหัว (intro) อารมณ์ของ Intro ที่โซโลออกมานั้น "มันร้อนแรง และจัดจ้านมากทีเดียว" Joe แบ่งลายโซโลกับ Felder ทั้งสองคนช่วยกันดูแลเรื่องกีต้าร์ ส่วน Don Henley ดูแลในส่วนของเนื้อหา และท่วงทำนอง หลังจากที่ทุกๆ อย่างเริ่มลงตัว Glenn Frey ก็นำมาขัดเกลาอีกรอบ บทเพลงนี้แสดงให้เห็นถึง Hard rock ขนานแท้ของ Joe และ Felder - New kind in town ...Joe แสดงฝีมือการเล่น Keyboard ได้อย่างเหนือชั้นไม่แพ้กับฝีมือการเล่นกีต้าร์ของเขา บทเพลงนี้ นับเป็นอีกหนึ่ง บทเพลงหนึ่ง ที่ดีที่สุดของ The Eagles - Hotel California ...ได้กำเนิดมาจากบุคคล 3 คน นั่นคือ Don Felder, Glenn Frey และ Don Henley วันหนึ่งในบ้านพักริมทะเล ประมาณปลายปี 1974 Don Felder หยิบกีต้าร์โปร่ง 12 สายขึ้นมา แล้วเดินด้วยคอร์ดง่ายๆ ใน Key E minorแต่มันก็ทำให้ตัวเขาเองสะดุดได้ Felder จึงลงมืออัดไว้ในเทป 4 track, Felder ลงมืออัดลายกีต้าร์ไฟฟ้าซ้ำลงไปเพื่อให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น หลังจากนั้นเขาก็ส่งเพลงนี้ไปให้กับ Glenn Frey ทั้ง Glenn และ Henley ได้ฟังก็ชอบใจ รีบโทรฯ หา Felder แล้วบอกว่า จะเอาเพลงนี้มาทำลงใน Project ต่อไป

Glenn และ Henley ช่วยการคิดแนวทาง (Concept) ของเพลงนี้ เขาทั้งสองเริ่มคิดว่าจะเขียนเนื้อหาอะไรลงไป, Glenn เคยบอกว่า ในครั้งแรกนั้น เขาไม่คิดว่าจะนำเพลงนี้มาเป็น Concept Album และไม่คิดว่าจะนำเอามาเป็นชื่อ Album แต่ไปๆ มาๆ เขาก็คิดว่า มันเป็นสิ่งที่เหมาะสมที่สุด ที่เราต้องทำ, Concept ของงานเพลงชุดนี้ ก็คงจะหนีไม่พ้นเรื่องสังคม ภาพลวงตา ยาเสพติด ผู้หญิง วัตถุนิยม สภาพเสื่อมโทรมของสังคม สิ่งต่างๆ ที่เป็นเสมือนกับดัก ที่อาจนำพาเราไปสู่ฝันร้าย Glenn Frey เล่าว่า ภาพของโรงแรม Beverly Hill (เบฟเวอรี่ ฮิลล์) บนหน้าปกเทปอัลบัม Hotel California เป็นตัวแทนความเจริญ ความหรูหรา สิ่งที่ยั่วยวนใจของสิงนักเสพในยามราตรี แต่ขณะ เดียวกัน มันก็มีความเสื่อมโทรมแฝงอยู่มากมาย เนื้อหาของบทเพลง Hotel California สามารถเข้าใจได้ยาก ตีความก็ยาก เพราะสามารถสื่อความหมายได้หลากหลาย และดูเหมือนว่า Gelnn และ Henley จะพยายามใส่เรื่องราวต่างๆ นาๆ ลงไป มากมาย จนทำให้ไม่สามารถแปลออกมาให้เป็นแบบนิยายรักน้ำเน่า (เล่มละ 1 บาทในสมัยผมเด็กๆ) ที่อ่านรอบเดียวแล้วเข้าใจทั้งหมด เนื้อหาของเพลงมีทั้งการประชดประชัน/การเสียดสีต่อสังคม และผู้หญิง ฯลฯ บางประโยคหาศัพท์แปลไม่ได้ หรืออาจจะเป็นแสลงที่เข้าใจได้ยาก ประโยคสุดท้ายที่บอกว่า You can check out any time you like But, you can never leave ฟังดูเหมือนจะกล่าวสรุปว่า "คุณจะออกจากโรงแรมแห่งนี้เมื่อไรก็ได้ แต่คุณจะไม่มีวันทำแบบนั้น" สำหรับผมกลับคิดว่า Glenn และ Henley พยายามจะบอก และพูดโยงถึงสิ่งยั่วยวน เช่น ยาเสพติด เงินทอง ผู้หญิง กิเลสตัณหา อบายมุขที่อยู่รอบๆ ตัวมากกว่า ดังนั้น... ประโยคนี้อาจจะสื่อได้ว่า... "ต่อให้คุณอยากจะละทิ้งสิ่งเย้ายวน กิเลสตัณหา อบายมุขเหล่านี้แค่ไหน คุณก็ไม่มีวันที่จะละทิ้งมันไปได้" ที่ผมคิดแบบนี้ก็เพราะว่า สิ่งที่เรียกว่าอบายมุข ฯลฯ มันเป็นของคู่กันกับคนยุค 60-70's มันเหมือนเป็นเครื่องประดับชิ้นเอก ที่คุณไม่อยากจะถอดออก แม้แต่ในยามที่คุณจะนอนแล้วก็ตาม...!? นอกจากนั้นยังมีอีกหลายๆ ประโยค ที่สามารถตีความ หรือแปลได้ไปต่างๆ นาๆ ผมขอสรุปว่า "Hotel California เป็นเหมือนตัวแทนในยุค 70's ที่บอกเล่าถึงเรื่องราวในยุคทองที่รุ่งโรจน์ และยุคเสื่อมทรามที่ตกต่ำ... ในเวลาเดียวกัน"

Don Felder และ Joe Walsh ได้แสดงฝีมือชั้นเซียนออกมาอย่างหมดเปลือกในบทเพลงนี้ ไม่ว่าจะเป็นท่อนผสมผสานของท่อน Intro และท่อน Solo ในตอนจบของเพลง มันคือ ผลงาน Rock ชั้นยอด ที่สามารถไปยืนเคียงข้างเพลง Stairway to heaven ของ Led Zeppelin หรือ Bohemain Rhasody ของวง Queen ได้อย่างไม่ต้องเขินอาย - Try and love again กลายเป็นผลงานเพลงสุดท้ายของการอยู่ร่วมวง ระหว่าง "Randy Meisner กับ The Eagles!" เขามีปัญหากับ Glenn โดยมันสะสมมานาน จนในที่สุดก็ถึงขั้นแตกหัก ไม่ว่าจะอย่างไร Meisner ก็ฝากผลงานเพลง Try and love again ไว้อย่างงดงาม (เพลงนี้เป็น เพลงหนึ่งที่ผมคิดว่า "มันเจ๋ง" เช่นกัน ผมว่ามันเยี่ยมไม่แพ้กับ Take to the limit, Is it true? จริงๆ นะครับ) Randy Meisner เป็นมือเบส และเป็น คนที่ร้องประสาน (สูง) ที่ยอดมาก ในสายตาของสมาชิกทุกๆ คน แต่ในที่สุด การจากลา และการเปลี่ยนแปลงของ The Eagles ก็มาถึงอีกครั้ง หลังจากเดินออกจาก The Eagles ได้ไม่นาน Randy Meisner ก็ทำงาน Solo album ออกมาประมาณ 3-4 ชุด ผลงานอัลบัม Hotel California ออกวางจำหน่ายในปี 1976 รวม 9 Tracks และมีเพลงมากกว่าครึ่ง ที่นักวิจารณ์/นักฟังต่างพากันยกนิ้วให้ หลายคนต่างพากันยกย่องว่า ผลงานเพลงชุดนี้ เป็นผลงานเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ The Eagles     Hotel California "Hell Freezes Over" 1994 ในปี 1977 ในงานประกาศรางวัล Grammy Award, อัลบัม Hotel California ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในหลายสาขา สรุปได้มา 2 สาขา นั่นคือ 1. Record of the Year ในเพลง Hotel California 2. Best Arrangement for Voices ในเพลง New Kid in Town หลายๆ สำนักข่าว ต่างก็วิจารณ์ว่า หาก The Eagles ไม่ได้ออกอัลบัมในปีนี้ พวกเขาต้องฟาดไปไม่ต่ำกว่า 4 รางวัล เพราะในปี 1977 ที่มีการแข่งขันนี้ ล้วนแล้วแต่มีเพลง และอัลบัมเพลงจากศิลปินที่แข็งๆ ล้วนมีคุณภาพสูงๆ ทั้งนั้น เรื่องราวของ The Eagles ยังไม่จบเพียงเท่านี้นะครับ คราวหน้าจะมาเล่าต่อว่า มีอะไรยุ่งๆ เกิดขึ้นบ้างกับผลงาน Album - The Long Run รวมถึงการเข้ามาของ Timothy B. Schmit และผลงาน Album - Hell Freezes Over ที่โด่งดังไปทั่วโลก, The Eagles ปลุกผี!! ใน Hotel California (Acoustic version) ขึ้นมาอีกครั้งได้อย่างไร? Don Felder และ Joe Walsh ได้แสดงฝีมือชั้นเซียนออกมาอย่างหมดเปลือกในบทเพลงนี้ ไม่ว่าจะเป็นท่อนผสมผสานของท่อน Intro และท่อน Solo ในตอนจบของเพลง มันคือ ผลงาน Rock ชั้นยอด ที่สามารถไปยืนเคียงข้างเพลง Stairway to heaven ของ Led Zeppelin หรือ Bohemain Rhasody ของวง Queen ได้อย่างไม่ต้องเขินอาย ผลงานอัลบัม Hotel California ออกวางจำหน่ายในปี 1976 รวม 9 Tracks และมีเพลงมากกว่าครึ่ง ที่นักวิจารณ์/นักฟังต่างพากันยกนิ้วให้ หลายคนต่างพากันยกย่องว่า ผลงานเพลงชุดนี้ เป็นผลงานเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดของ The Eagles ในปี 1977 ในงานประกาศรางวัล Grammy Award, อัลบัม Hotel California ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในหลายสาขา สรุปได้มา 2 สาขา นั่นคือ 1. Record of the Year ในเพลง Hotel California 2. Best Arrangement for Voices ในเพลง New Kid in Town หลายๆ สำนักข่าว ต่างก็วิจารณ์ว่า หาก The Eagles ไม่ได้ออกอัลบัมในปีนี้ พวกเขาต้องฟาดไปไม่ต่ำกว่า 4 รางวัล เพราะในปี 1977 ที่มีการแข่งขันนี้ ล้วนแล้วแต่มีเพลง และอัลบัมเพลงจากศิลปินที่แข็งๆ ล้วนมีคุณภาพสูงๆ ทั้งนั้น

Timothy B. Schmit (ทิโมธี่ บี. ชมิตต์) ชายร่างผอมบาง สูงยาว น้ำเสียงสูงในแบบแหบจางๆ พญาอินทรีตัวสุดท้ายของคณะ The Eagles, Timothy B. Schmit เกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2490 ชีวิตของเขาดูน่าสนใจไม่แพ้กับเพื่อนคนอื่นๆ ในวง ก่อนร่วมงานกับ The Eagles เขารับหน้าที่เป็นมือเบส และร้อง Back up ให้กับ Poco ซึ่งว่าไปแล้ว ตัวเขาถือกำเนิดมาจากคณะ Poco และขณะเดียวกัน เขาก็ใช้เวลาอยู่กับ Poco ได้ไม่นานนัก คณะ Poco ก็วงแตก! และก็เช่นกัน เมื่อเขาได้เข้าไปอยู่กับ The Eagles ไม่นานนัก นั้นคือ เพียง 1 อัลบัม คณะ The Eagles ก็วงแตก! เช่นกัน หลังจากที่ Poco วงแตกได้สักระยะ ก็มีข่าวจากเพื่อนสนิทของเขาคนหนึ่ง (J.D. Souther) Timothy B. Schmit ได้ข่าวว่า คณะ The Eagles กำลังมองหาสมาชิกใหม่ในตำแหน่ง Guitar Bass Timothy ได้มีโอกาสเข้าร่มตระเวนทัวร์ดนตรีกับ The Eagles อยู่พักใหญ่ ทุกๆ คนในวงต่างเห็นด้วยว่า คนนี้จะมาเติมในจุดที่ขาดหายไปได้ ต้องเป็น Timothy เท่านั้น Don Felder ให้ความเห็นว่า Timothy เล่นเบสได้เยี่ยมยอด และยังสามารถร้องเสียงสูงได้เหมือนกับ Randy Meisner ผลงานเพลงชุด "The Long Run" เริ่มลงมืออัดเสียงเมื่อปี 1978 และจำหน่ายในปี 1979 มีคำกล่าวว่าอัลบัม The long run นี้ เป็นอัลบัมที่ล่าช้า ที่สุดเท่าที่คณะ The Eagles เคยทำมา ปกติแล้วผลงานอัลบัมของ The Eagles จะออกแบบปีต่อปี แต่หลังจาก Hotel California Album ในปี 1976 ก็ลากยาว/ เว้นวรรคมาถึงปี 1979 เหตุการณ์นี้ทำเอาสังกัด Elektra ไม่สู้จะพอใจนัก แต่ก็ต้องอดทน เพราะรู้ว่าคณะ The Eagles สามารถทำเงินให้กับเขาได้มาก Bill Szymczyk ยังคงรับหน้าที่เป็น Producer ให้กับ The Eagles ซึ่งเป็นงานที่หนัก เนื่องจากผลงานจากชุดที่แล้ว (Hotel California) ได้ค้ำคอ เขาอยู่ เขาใช้ความพยายามมากทีเดียว เพื่อจะหาวิธีการที่จะทำให้ผลงานอัลบัม The long run ไม่ขายหน้า Hotel California แต่ดูเหมือนว่า มันจะไม่ใช่เรื่องง่ายสะแล้ว!

The Eagles ในยุค "The long run" ไม่สามารถประสบความสำเร็จได้อย่างที่ทุกๆ คนคาดหวัง นั้นอาจจะเพราะว่า พวกเขาได้ทำผลงานชุด Hotel Califonia ไว้ดีเกินไป นักวิจารณ์ต่างพากันติแบบเสียหาย ส่วนตัวผมเองก็ไม่ประทับใจกับอัลบัม The long run สักเท่าไร เหตุผลเพราะว่าผลงานอัลบัม The Long run นี้ ไม่มีเพลงที่สามารถเทียบชั้นได้อย่าง New Kid In Town, Lyin' Eyes, One of These Nights, Saturday Night และอีกหลายๆ เพลงที่พวกเขาเคยทำได้. The long run แทบไม่มีกลิ่นไอของบทเพลงในแบบฉบับ The Eagles เดิมๆ ให้หลงเหลือ บทเพลงอย่าง The long run ไม่สามารถเทียบชั้นได้กับ Hotel California เลยแม้แต่น้อย แม้ว่าจะมีเพลงอย่าง I can't tell you why มากู้หน้า หรือแม้ว่าเพลงอย่าง The long run หรือแม้แต่เพลงอย่าง Heartche tonight ก็ตามเถอะ! ...ไม่ใช่มันฟังไม่ได้ แต่... มันแค่พอใช้ได้ครับ มันก็ยังไม่ดีพอที่จะสามารถเทียบชั้นกับผลงานเดิมๆ ที่พวกเขาเคยทำมาได้ The Eagles ออกตระเวนทัวร์ในอเมริกา ตามเมืองต่างๆ ตลอดปีแบบไม่หยุดพัก กระทั่งมาเป็นฟางสั้นสุดท้ายเมื่อกลางๆ ปี 1980 จุดเริ่มต้น ของความชัดเจนว่าวงจะแตก มันมาจาก Don Felder และ Glenn Frey ซึ่งทั้งสองทนเก็บกดกันมานาน ในที่สุดมันก็มาถึงจุดแตกหัก Don Henley ในฐานะหัวหอกผู้สร้าง The Eagles (มาพร้อมๆ กับ Glenn) สู้จะไม่พอใจ (ในครั้งแรกๆ) ที่ Glenn ตัดสินใจยุติบทบาทตัวเอง โดยการบอกยุบ The Eagles, Don รู้ดีว่า หากไม่มี Glenn สะคน The Eagles จะไปรอดได้อย่างไร, แม้ Don Henley จะมีบทบาทไม่น้อย แต่เขาก็ต้องการคู่หูอย่าง Glenn Frey Don Henley เริ่มเข้าใจตัว Glenn Frey มากขึ้น มันอาจจะถึงจุดจบ และถึงเวลาแล้ว ที่เราจะทางใครทางมัน เราทำงานกับ The Eagles มานาน เกินไป โดยเฉพาะ Glenn. นานแล้วที่เขาต้องรับหน้าที่ของผู้ประสานงาน วางแผนงาน เอาใจคนอื่น ฯลฯ หลังจากวงแตกในปี 1980 ต่อมาอีกราวๆ 2-3 ปี สมาชิกแต่ละคนก็ออกอัลบัมเดี่ยว ตามรูปแบบของตัวเอง ที่คิดว่าจะเอาตัวรอดในวงการดนตรีได้

Don Henley น่าจะเป็นคนที่ประสบความสำเร็จกับผลงานเดี่ยวมากที่สุด งานอัลบัมชุดที่ 3 : The end of Innocence ประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยได้รับรางวัล Grammy ในสาขา Best rock และ Vocal Performance. ส่วนตัวของผม ผมชอบงานอัลบัม I can't stand still โดยเฉพาะเพลง Johnny Can't Red ผมว่าเด็ดมาก Joe Walsh หันไปทำงานด้าน Soundtrack, และมีงานเก่าๆ จาก James Gang ที่ยังพอประครองตัวได้ Glenn Frey ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง บทเพลงอย่าง The one you love, Lover's moon, และ Found somebody ทำให้เขาผ่านงานเดี่ยว ไปได้ (ชนิดไม่ขายหน้าใคร) Timothy B. Schmit น่าเห็นใจที่สุด เพราะกอบโกยเงินจาก The Eagles ไปได้แค่ช่วงเวลาเดียว The Eagles ก็ดันวงแตก. Timothy ออกอัลบัมเดี่ยว และมีงานเพลง Soundtrack เข้ามาเป็นระยะๆ ที่ผมชอบก็คือเพลง So much in love ผมว่าเพลงนี้แจ๋วครับ Don Felder ออกอัลบัม Heavy Rock ชื่อชุด Airborne ก็ประสบความสำเร็จในขั้นหนึ่ง แต่ก็ไม่มากมายอะไร Bernie Leadon จับงานที่เป็น Bluesgrass แจมกับหลายๆ วง. ผมได้มีโอกาสหาซื้อไว้ได้ 1 ชุด คือที่ทำกับ Michael Georgiades ในอัลบัม Natural Progressions Randy Meisner ออกผลงานมาราวๆ 3 ชุด ส่วนตัวของผมยังไม่เคยมีโอกาสได้ฟัง แต่เท่าที่ตามข่าวสาร ก็ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ประสบความสำเร็จมากเท่าไร และหากเทียบกับสมาชิกคนอื่นๆ เขาอาจจะอยู่ในลำดับท้ายๆ ของงาน solo album

Joe Walsh, Timothy B. Schmit, Don Henley, Glenn Frey, Don Felder,

"Hell Freezes Over" album ย้อนกลับไปปี 1994 สำหรับแฟนเพลง The Eagles คงไม่มีใครที่จะพลาดอัลบัมแสดงสดที่ใช้ชื่อว่า "Hell Freezes Over" งานนี้ต้องยกเครดิต ให้กับ Don Henley ที่ทำตัวเป็นผู้ประสาน ให้เกิด The Eagles Reunion ขึ้นมา ปี 1980-1994 นับไปแล้วก็ 14 ปี ที่เราไม่มีโอกาสได้เห็น The Eagles ขึ้นเวทีแสดงร่วมกัน นับเป็นภาพที่ทำให้เรายิ้มแบบไม่หุบปาก และมันก็เป็นภาพที่น่าประทับใจอย่างเหลือเชื่อ เหลือเชื่อว่า มันเกิดขึ้นได้อย่างไร? Hell Freezes Over มีเพลงใหม่อยู่ในการแสดงสดในครั้งนี้จำนวน 4 เพลง นั้นคือ "Love will keep us alive" เพลงรักหวานหยด ทำเอา Timothy เข้าตาสาวๆ ก็คราวนี้ "The Girl from yesterday" ดูเหมาะ และเป็นแนวเพลงที่ Glenn Grey ทำได้ดีตลอดมา "Lean to be still" เพลงนี้ฟังดูมีมนต์ขลังดี, Don Henley ยังคงร้องเพลงได้อย่างถึงใจไม่เปลี่ยน และ Get over it, ดูเหมือนว่าบทเพลงนี้ จะมีเจตนาสื่อให้เห็นว่า ทุกๆ อย่างมันจบลงแล้ว (โคตรอึดอัดกับการทำงาน) จะหมายความถึงการทำงานร่วมกันของ The Eagles หรือ ไม่นั้น ก็ต้องลองฟังดูครับ ที่ชอบและโดดเด่นมากๆ ของเพลงนี้ก็คงจะหนีไม่พ้นน้ำเสียง และท่วงท่าในการ solo กีต้าร์ของ Joe Walsh และ Don Felder มันแจ๋วมากๆ เลยครับ รูปแบบของ The Eagles กับ Hell Freezes Over จะมุ่งตามกระแสอยู่ไม่น้อย นั้นคือกระแสของ Unplugged และมันก็ได้ผล นั้นคือไม่ว่าคุณ จะเป็นคอเพลงยุค 70's หรือจะเป็นคอเพลงของ The Eagles หรือไม่ มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว เพราะคุณจะจำภาพ และสำเนียงท่อนขึ้น (intro) ของเพลง Hotel California ได้โดยอัตโนมัติ ผมจำได้ว่าปี 1994 ทุกๆ ร้านขายแผ่น หรือร้านขายเครื่องเล่น แทบไม่มีร้านไหน ที่จะไม่เอาแผ่นการแสดงสดชุด Hell Freezes Over นี้มาเปิด

Timothy B. Schmit, Glenn Frey, Don Felder, Don Henley, Joe Walsh

"Hell Freezes Over" ได้กลายเป็นสูตร และส่วนผสมใหม่ของดนตรีสากลในปี 1994 แม้กระทั่งถึงวันนี้ ผมก็ยังคงเชื่อมั่นว่า... บันทึกการแสดงสด Hell Freezes Over ก็ยังคงเป็นภาพประทับใจขอบรรดาสาวกเก่าและใหม่ ของ The Eagles อย่างไม่เคยเบื่อหน่าย. By Acousticthai

 

| Artists | Take me Home |