Year Of The Cat
Brand/Artist Al Stewart
Album Year Of The Cat
 

On a morning from a Bogart movie
In a country where they turn back time
You go strolling through the crowd like Peter Lorre
Contemplating a crime
She comes out of the sun in a silk dress running
Like a watercolour in the rain
Don't bother asking for explanations
She'll just tell you that she came
In the year of the cat

She doesn't give you time for questions
As she locks up your arm in hers
And you follow 'till your sense of which direction
Completely disappears
By the blue tiled walls near the market stalls
There's a hidden door she leads you to
These days, she says, I feel my life
Just like a river running through
The year of the cat

Well, she looks at you so cooly
And her eyes shine like the moon in the sea
She comes in incense and patchouli
So you take her, to find what's waiting inside
The year of the cat

Well, morning comes and you're still with her
And the bus and the tourists are gone
And you've thrown away the choice and lost your ticket
So you have to stay on
But the drum-beat strains of the night remain
In the rhythm of the new-born day
You know sometime you're bound to leave her
But for now you're going to stay
In the year of the cat


 

ในเช้าวันหนึ่งเป็นฉากจากหนังเรื่องหนึ่ง
อันเป็นสถานที่ชนบท ที่ได้ย้อนเวลากลับไป
เธอเดินทอดน่องย่างผ่านฝูงชนดั่งนักแสดง
ครุ่นคิดไตร่ตรองกับการกระทำอันโหดร้าย
เธอเยื้องออกมาสู่แสงแดดในชุดผ้าใหมพริ้วไหว
ดุจดั่งภาพสีน้ำท่ามกลางสายฝนพร่างพรู
อย่าได้กังวลกับการที่ต้องถามเพื่อคำอธิบายไปใย
เธอเพียงแค่จะบอกกับคุณว่าเธอมาจาก.....
เกิดมาจากปีแห่งหญิงใจอำมหิต

เธอมิเคยให้เวลาสำหรับคำถามหรอก
ดั่งที่เธอได้เกาะกุมแขนคุณไว้แนบแน่นขนาบ
แล้วคุณก็จะตามเธอจนกระทั่งความรู้สึกของคุณมิอาจรู้ทิศทางได้
ช่างหายสาญสูญได้โดยสิ้นเชิง
ผนังกระเบื้องสีฟ้าใกล้กับแผงลอยในตลาด
ณ ที่นั้นได้ซุกซ่อนประตูที่เธอจะนำคุณไป
วันคืนเหล่านี้ ที่เธอได้พร่ำบอกความรู้สึกว่าชีวิตของเธอ
ช่างเหมือนกับสายน้ำที่ไหลพาดผ่าน
เป็นเวลาของหญิงที่มีจิตใจอำมหิต...

เธอจ้องมองมายังคุณนั้นช่างเยือกเย็นเหลือเกิน
ดวงตาของเธอนั้นเปล่งประกายดุจดั่งแสงจันทร์สะท้อนกับทะเล
เธอจะปรากฎมาพร้อมกับกลิ่นหอมตลบอบอวล
แล้วคุณก็พาเธอไป เพื่อที่จะได้เห็นว่าอะไรที่รอคอยอยู่ข้างใน
ผู้หญิงจิตใจอำมหิต........

รุ่งเช้าก็มาถึง แต่คุณก็ยังคงอยู่กับเธอ
แม้ว่ารถประจำทางและนักท่องเที่ยวต่างจากไปแล้ว
แล้วคุณนั่นแหละที่จะต้องทิ้งทางเลือก และต้องสละตั๋วเดินทางไป
ดังนั้นคุณก็ต้องอยู่ต่อไป...
แต่แล้วเสียงจังหวะกลองที่กอดรัดแห่งคำคืนที่เหลืออยู่
ในจังหวะแห่งวันใหม่ที่เริ่มขึ้น
รู้หรือไม่ว่าบางครั้งคุณต้องตัดสินใจที่จักต้องจากเธอไป
แต่ว่าณ บัดนี้ คุณกำลังที่จะอยู่ต่อไป
ในเวลาแห่งหญิงที่มีใจอำมหิต...


by Ms. Hong Kong
5/06/2006